Wie is het gezicht achter Rasmara?
Mijn naam is Veronique, 33 jaar en het gezicht achter Rasmara. Wie mij kent, weet dat ik ontzettend kan genieten van de kleine én grote dingen in het leven. Ik hou van zingen en muziek, ben dol op mijn lieve vrienden, kan heerlijk gek doen, heb gevoel voor humor (althans dat vind ik zelf) en ik ben gek op reizen. Nieuwe plekken ontdekken, andere culturen ervaren en mezelf even helemaal onderdompelen in een andere wereld vind ik fantastisch. Tegelijkertijd ben ik iemand die enorm kan genieten van persoonlijke ontwikkeling en goede, diepgaande gesprekken. Juist die combinatie van lichtheid en diepgang past bij mij.
Vanaf mijn 15e werk ik in de complexe zorg en heb ik meerdere rollen mogen vervullen van begeleider tot manager. Al die jaren heb ik mogen werken mét en vóór mensen, met ieder hun eigen verhaal, achtergrond en uitdagingen. Wat mij daarin altijd heeft geboeid, is niet alleen wat iemand doet, maar vooral ook waarom?
Wat zit er achter gedrag?
Wat vertelt iemand zonder woorden?
En wat gebeurt er wanneer je écht naar iemand kijkt of luistert?
Die nieuwsgierigheid naar de mens loopt als een rode draad door mijn leven.
Al op jonge leeftijd kwam ik in aanraking met Reiki. Destijds wist ik nog niet welke betekenis dit later voor mij zou krijgen. De afgelopen jaren heb ik mijn eigen reis steeds verder vervolgd, een reis van persoonlijke ontwikkeling, bewustwording en steeds meer leren luisteren naar mezelf. Niet omdat ik ineens op zoek was naar iets “zweverigs” maar juist omdat ik merkte dat er meer was dan alleen doorgaan, denken en doen. Want ook ik heb de signalen van mijn lichaam jarenlang genegeerd. Ik leefde vanuit wilskracht, altijd doorgaan. Vooral de focus op er zijn voor een ander en ondertussen steeds verder uitgeblust raken, omdat ik mezelf vergat. Mijn hoofd bepaalde heel lang de richting en mijn lichaam mocht vooral volgen (of beter gezegd moest). Tot mijn lichaam steeds duidelijker begon te spreken.
Tijdens mijn twee solo reizen door Indonesië kreeg ik opnieuw ruimte om te voelen wat er eigenlijk al een tijdje speelde. Daar kwam steeds sterker het besef dat mijn lichaam mij iets probeerde te vertellen. Mijn hoofd kon daar nog niet helemaal bij, maar ergens wist ik het al. Het is tijd voor iets anders, dat vond ik best spannend. Want luisteren naar jezelf klinkt misschien heel logisch, maar wat als je jarenlang vooral hebt geleerd om door te gaan? Voor mij betekende het een sprong in het diepe. Steeds meer leren voelen wat er bij mij gebeurt en daar ook daadwerkelijk naar luisteren.
Het blijft me fascineren wat je lichaam je eigenlijk allemaal vertelt. Soms geeft je lichaam al signalen voordat je hoofd het begrijpt, maar daar moet je wel de tijd en ruimte voor nemen. Daarom geloof ik zo sterk in de kracht van vertragen én voelen. Het is werkelijk waanzinnig wat je lichaam je allemaal kan vertellen wanneer je de rust en de ruimte neemt om te luisteren. Even uit de “aan”-stand. Niet meteen iets moeten oplossen of begrijpen. Niet oordelen over wat je voelt. Gewoon voelen.
Daar ligt voor mij de kern van Rasmara. Ik wil een plek creëren waar die ruimte er mag zijn. Een plek waar je even niet hoeft te rennen, te presteren of voor iemand anders moet zorgen. Een plek waar je gewoon even tijd hebt voor jezelf. Mijn praktijk aan huis is die plek geworden. Rasmara is een plek waar je mag vertragen. Waar je mag voelen. Waar je mag luisteren naar wat jouw lichaam je vertelt. Een plek waar je vanuit liefde weer terug mag komen bij jezelf en misschien mag jouw reis hier wel beginnen. Je bent van harte welkom!
